Dag meisje,

Hier zijn we dan, een maand later. Je zocht hem op, steeds minder, steeds zeldzamer...
En nu, voelt het als het einde.

Een gebroken hart,
versplinterd in duizend stukken.
Het verlangen blijft hangen,
het gemis fluistert zijn naam.

Zal deze kwelling ooit verstommen?

Populaire posts van deze blog

Dag, meisje Een nieuwe dag is voorbijgegleden. Hoe voel je je? Ik zie je, gevangen in een stilte, niet in staat vooruit noch achteruit te bewegen. Hij is een zachte ziel, een rustige jongen. Met beide voeten stevig in de aarde geplant, een respectvolle, integere aanwezigheid. Wat je ook kiest om te doen, laat het het beste voor hem zijn. Diep vanbinnen verlang jij nog altijd naar die verbinding. Je weet dat het klopt, dat dit goed is. Bij hem voel jij rust, een thuiskomen. Je wilt zijn lach horen, de warmte van zijn geluk voelen... Dat wens jij hem toe, meer dan wat ook...
Verder lezen »
Overdag vult afleiding de leegte, maar zodra ik in bed lig, wordt de stilte ondraaglijk. Tranen sluipen langs mijn wangen… Kon ik maar dwalen door je gedachten. Ik mis je. Getekend, De vreemdeling die ik ooit was, En die ik, in stilte, opnieuw ben geworden.
Verder lezen »